Gehoor
Slechthorendheid is een hoorstoornis waarbij het gehoor licht tot ernstig gestoord kan zijn. Als slechthorendheid aangeboren is, heeft dit invloed op de spraak- en taalontwikkeling. Een slechthorende baby zal niet of nauwelijks reageren op zijn eigen gebrabbel en op de geluiden en klanken uit zijn omgeving. Hij leert de betekenis van geluiden en spraak onvoldoende herkennen. Een achterstand in het begrijpen van taal en het leren spreken is het gevolg. Vroegtijdige erkenning is van groot belang. Verworven slechthorendheid heeft minder invloed op de spraak- en taalontwikkeling. Verworven slechthorendheid kan veroorzaakt worden door een ongeval, door een infectieziekte, door het gebruik van bepaalde medicijnen, door veelvuldige oorontstekingen, door lawaai en door ouderdomsslijtage van het binnenoor. Als gevolg van de slechthorendheid ontstaan er problemen in het waarnemen van spraak en geluid. De communicatie wordt verstoord omdat spraak niet goed verstaan wordt, zeker in een lawaaiige omgeving.
Meer informatie: www.hoorzaken.nl,
www.nvlf.nl, www.fenac.nl